Jamnik krótkowłosy
Kraj pochodzenia: Niemcy
Zbudowany podobnie jak inne jamniki i podobnie jak one występuje w trzech wielkościach. Szata krótka, lśniąca, gładko przylegająca; nie powinno być nieowłosionych miejsc na ciele. Maść ruda w różnych odcieniach-z czarnym nalotem lub bez, czarna podpalana, czekoladowa podpalana, marmurkowa (dopuszczalne są wszystkie inne niewymienione barwy). Jamnik krótkowłosy mógł powstać w wyniku mutacji niemieckich psów gończych lub na skutek kojarzenia krótkonogiej odmiany Bruno du Jura z pinczerem. W jego żyłach podobno płynie też krew posokowców.
Przedstawiciel tej rasy jest odważny i niezależny. Obdarzony dużym instynktem myśliwskim, świetnie radzi sobie jako pies użytkowy. Energiczny i wytrzymały, potrzebuje dużo ruchu. Tak jak inne jamniki źle znosi samotność. Na ogół jest przyjazny wobec ludzi i innych psów. Nadaje się dla rodzin z dziećmi.
Jamniki mają zwykle doskonały apetyt, przez co zdarza im się zbytnio przybierać na wadze. Dlatego sposób żywienia trzeba dostosować do wieku i trybu życia danego psa. Można podawać gotową suchą karmę - istnieją specjalne dla psów tej rasy - lub samodzielnie przygotowywać posiłki. W pierwszym przypadku nie trzeba stosować dodatkowo witamin i mikroelementów, o ile lekarz weterynarii ich nie zaleci; w drugim konieczne jest uzupełnienie diety o odpowiednie preparaty wapniowo—witaminowe.